Omnibusy zasilane prądem elektryczną zyskują aprobatę w wielu miastach, gdzie władze dążą do poprawy jakości atmosfery. Bryki te nie emitują gazów wydechowych w miejscu użytkowania, dzięki czemu arterie stają się mniej hałaśliwe, a przechodnie odczuwają mniejszy niedogodność związany z wrzawą motorów dieslowskich. Szoferzy doceniają gładkość prowadzenia i nieobecność wibracji, które towarzyszą konwencjonalnym napędom.
Ładowanie akumulatorów odbywa się przeważnie nocą, gdy popyt na energię w sieci zasilającym jest niższe. Wybrane zajezdnie wyposażone są w ogniwa fotowoltaiczne, które wspierają czynność uzupełniania rezerwy energii. Pozostałe rozwiązania zakładają ładowanie błyskawiczne na przystankach terminalach, gdzie autobus uzupełnia moc w okresie krótkiego przerwy między kursami.
Koszt eksploatacji elektrycznego omnibusu bywa niższy niż dieslowskiego odpowiednika, ponieważ silnik na prąd ma skromniejszą części mobilnych, które podlegają eksploatacji. Obsługa takiego pojazdu ogranicza się nierzadko do kontroli układu hamulcowego, resorowania oraz samego mechanizmu. Kierowcy przechodzą kursy z zakresu oszczędnej techniki prowadzenia, aby maksymalnie spożytkować zasięg baterii.
Mimo zalet, implementacja floty bateryjnej potrzebuje inwestycji w zaplecze zasilania oraz modernizację zajezdni. Miasta etapowo zastępują przestarzałe pojazdy na nowsze modele, testując rozmaite rozwiązania przechowywania energii. Wprowadzenie napędu elektrycznego komunikacji publicznej pasuje w szerszą wizję zrównoważonego kształtowania obszaru miejskiej, w której cisza, czyste powietrze i wygoda podróżnych idą w parze.